De Bildtse inwoners en hun taal
De Bilkerts prate 'n aigen taal, die't ontstaan is doe 't de, foor 't groatste part ut Holland ofkomstige, polderjonges hur mongen met de Frise befolking fan 't oudland.
Foor 'n groat part kwammen deuze polderjonges ut de Alblasserwaard. De ouwe benammings fan drie Bildtdorpen wize dat sonneklaar ut, want St.-Jabik hytte froeger Wijngaarden, St.-Anne hytte Altoenae en Froubuurt Kijfhoek. En die drie dorpen fine je ok in de Alblasserwaard.
Nou nommen die polderjonges fansels niet alleen hur kinnis fan 't maken fan diken en hur werkdrift met, mar ok hur mimmetaal. En die lieten se drekt niet los. Maar de froly fan 't Friese oudland, der't se met omgongen en trouden en de Frizen, der't se met deur hur werk met te maken kregen, deden dat fansels ok niet en soa ontston 'n taal, die't krekt as 't gebied bij de Waddensee, unyk in Nederland is. 't Is een levende, och soa klankrike taal.
As niet-Bilkert sille jou de Bilkerts goed ferstaan kinne maar dink d'r even om dat 'n Bilkert as-y teugen jou sait: ik kom mornoverdag wel eventsys" hij dermet bedoelt, dat-y "morgenmiddag (dus tussen 12 en 6 uur) wel even komt". En, hij is beslist och soa beleefd as hij "jou" teugen jou sait, want jou is Bildts foor "U" en as hij jou heel goed kin en weet wat-y an jou het, dan sil hij dou brukke en dat is Bildts foor "jij".
't Bildts folksliet
Der, wer 't eeuwen leen de wyn deur 't touwerk song,
De Burdine 't ouwe Frise lând indrong,
Der 't de baren gongen fan de middelsee,
lê nou fruchtbre akkers, graast 't bonte fee;
Der 't de baren gongen fan de Middelsee,
lê nou fruchtbre akkers, graast 't bonte fee.
Der 't de dyk, ôns trouwe wachter,
stevig staat en de lândanwinning starig feerder gaat,
Der 't de hôven maityds bloeie in wondre tooi, ) bis
Der sait elke Bilkert: "Och, wat is 't hier mooi!" )
Der 't de proefbedriven pronke an de dyk,
Skortyns roke fan 't flas- en sjemfebryk,
Mollenwiken winke in 'e frisse wyn, ) bis
Eerpels staan te bloeien in 'e sonneskyn. )
Der 't bij 't hêrst de stormwyn jaagt lâns 't skiere swerk
en de ploeger eensem doet syn sware werk,
Der 't de meeuwen flige lâns de kale bou, ) bis
Der nou lait ôns Bildthoek, der is ôns lânsdou.)
Bilkerts binn 'fan 't stoere Hollâns-Frise skaai;
Wrotte en wrame op hur sware fette klaai;
Prate 'n aigen taaltsy, houwe fan plezier; ) bis
An wat hur útwryks lykt, hè se danig 't mier. )


